Trots

      No Comments on Trots

Gewoon Trots

Ik ben gewoon trots dat de meeste studenten die ik afgelopen weken begeleid heb ieder hun eigen uitdaging aangegaan zijn. Het lef hebben gehad een rol te vervullen waar ze tegenop zagen.

En het toch maar gedaan hebben.

Ok, het is een vak.

Ok, ze moeten dingen doen om leerdoelen te halen.

Maar toch.

Ik mag toch best trots zijn dat de studenten zich veilig genoeg hebben gevoeld en vooral de moed hebben gehad om een bepaalde rol, bepaalde taak op zich te nemen?

Voor de een was dat leiding geven aan de groep in de rol van voorzitter, een ander weer het geven van een presentatie voor studiegenoten.

Ze hebben het toch maar even gedaan.

En goed ook.

Daarom ben ik trots.

En dat mogen zij ook zijn op zichzelf

Dat gun ik ze van harte.

En jij?

Ga jij je uitdagingen aan?

Of liggen ze veilig in die kast te wachten, achter gesloten deuren en laat je ze daar verstoffen op die bovenste plank om er nooit naar om te kijken?

En toch is er dat knagende gevoel van…

Eigenlijk….

Zou ik toch…?

Of ….toch niet ….

Wat heb je nodig om die kast open te gooien, het stof van je uitdaging af te kloppen en die uitdaging in volle glorie te zien?

Wat doe je dan?

Durf jij je grootste uitdaging aan te gaan?

Ik ben benieuwd welke uitdaging bij jou in de kast ligt te wachten.

Schrijf het hieronder

 

Enne…je weet toch wel dat je het niet alleen hoeft te doen he?!